-1 september 2008

Alweer september!

Het is al weer september! Dat is ook wel te merken hier hoor. Opeens krijgen de bomen een andere kleur. Ze beginnen nu her en der rood, bruin of geel te worden. Ben benieuwd hoe het er uit ziet als alles zo`n kleur heeft!
Het weer speelt ook goed mee. Het is regenachtig en ongeveer 14 graden. Maar goed, je gaat niet in Zweden wonen als je altijd bloedheet weer wilt hebben. De kinderen zijn weer naar school en Gerlof is weer aan het werk, en ik ben weer thuis.

Vrijdag was Gerlof lekker op tijd thuis en hebben we Floor en Lieselotte van school gehaald. We hebben eerst een poosje staan kijken wat ze aan het doen waren, en toen zagen ze ons. Even een keer niet met de bus. Al zijn het maar 2-3 minuten dat ze er in zitten. Ze vinden het niet erg hoor, om met de bus te gaan, maar ze moesten nog een kwartier wachten, dus konden ze mooi met ons mee.



















Afgelopen zaterdag hard aan het werk geweest, Gerlof in elk geval. Ik had het druk met foto`s maken. We hebben zaterdag eerst boodschappen gedaan in Arvika, en op de terugweg zijn we bij Ilona en Arjan aan geweest. Nederlanders die hier ook pas wonen, om te vragen of ze ook naar de Zweedse cursus gaan, en inderdaad, Ilona gaat ook. Kunnen we mooi samen gaan. Wij onze plannen voor die dag vertellen, het afknippen van een seringenheg, en konden we de bosmaaier van hun lenen. Helemaal geweldig. Gerlof was al begonnen met een takkenknippertje, maar eigenlijk was dat geen doen. Na een meter heg had hij de blaren al in de handen. Zo`n bosknipper was dus een uitkomst!














Het duurde nu niet lang dat de hele heg er af was. Wat een ander gezicht! Meer uitzicht. Niet dat we dat niet hadden, maar toch. Nu kan de stuga ook mooi geverfd worden. Wel nodig zo te zien!
De buurman Gunnar (bijna 80), heeft een mooie maaier met een kar erbij en die kwam helpen om de takken naar een plek achter zijn huis te brengen waar we in het voorjaar al het tuinafval gaan opbranden. Dat was heel handig! Dat is altijd veel werk, al die takken opruimen.






























Dirk was vandaag de hele dag bij Wouter. Hij zit bij Wouter op school, en woont hier in de buurt. Ze gaan elke dag in de zelfde bus naar school. Hij komt uit Duitsland en woont hier nu 3 jaar en je kunt niet horen dat hij uit een ander land komt. Nou, ze hebben zich uitstekend vermaakt. Dirk heeft een brommertje en dat is toch wel erg leuk!

-23 juni 2008 (1e bericht)

Op weg naar ons nieuwe land...

De laatste dag in Nederland was erg druk! We moesten de bus nog verder inpakken. De kat ging toch mee, op het laatste moment, dus we moesten ook nog een vervoermandje voor hem kopen. Toen alles in de bus zat, gingen we het huis nog even controleren, en kwamen er achter dat de afwasmachine nog vol zat. Alles er snel uitgehaald, en naar Leontine gebracht. We zien wel wanneer we het terug krijgen, maar we konden zelf nog maar net mee, zo vol zat de bus. Dus de afwas bleef in Valthe.


Langzamerhand kwamen er mensen die ons wilden uitzwaaien. We zouden om 16.00 uur vertrekken, dus om die tijd waren er al aardig wat mensen. Een aantal is nog gekomen, en direct weer weggegaan, maar de meesten bleven om ons uit te zwaaien. Op een gegeven moment was het ook goed om weg te rijden. En daar gingen we dan. Op weg naar ons nieuwe land!!

-26 augustus 2008

Een tijdje geleden kwamen we er achter dat er een lek in de kelder zit. Precies in de hoek waar het hout voor de pannan (moeten we hout in stoken en zodoende hebben we warm water en verwarming)ligt. Nou, dat is lastig. Iedere keer als het regent wordt die plek behoorlijk nat. Maar nu zit volgens ons het lek precies onder de trap, die je niet zomaar even aan de kant kunt zetten, omdat het balkon er ook aangelast is. Dus moest Gerlof op z`n knieën onder de trap om het gruis weg te scheppen. Er onder ligt gewone grond, dus dat was best zwaar. Maar ja, een lek is ook niks. Het blijkt dat het pleister gebarsten is op die plek, en we denken dat daar het water langs de fundering lekt, dus dat heeft Gerlof aangesmeerd met spul van de plaatselijke houthandel. Hopenlijk is het nu goed. (De buurman kwam ook even kijken).
















Om 15.00 die middag, hadden we een vergadering met de straat, en iedereen die gebruik moet maken van de straat. (Het is een privéweg). De vergadering was bij Mikael en Hege, mensen die door de week in Oslo wonen en werken, maar elk weekend hier zijn en elke vakantie ook. Wij moesten ons ook even voorstellen natuurlijk aan degene die we nog niet ontmoet hadden. Ze noemen mij allemaal Johanna hier, omdat Joke hier een jongensnaam is. Ik heb er zelf maar Hanna van gemaakt, omdat ik Johanna nou niet echt een mooie naam vind. Iedere keer erbij uitleggen dat ik eigenlijk Joke heet enzo, maar de Zweden noemen me gewoon Hanna, en Gerlof met een Zweedse G.Het ging er over dat het al een paar jaar geleden is dat er iets aan de straat gedaan is, en dat de straat nu wel erg slecht aan het worden is. De bomen groeien te ver over de straat, voor de auto die de septictanks leeggehaald, en voor de sneeuwschuiver en alle andere grote wagens die er langs moeten. En er zitten te diepe kuilen in waar water in blijft staan en er staan struiken te dicht op de weg, die in de weg staan als er sneeuw ligt. Nou, daar hebben we 2 en half uur over vergaderd. Een rondje gelopen door de straat, om te kijken waar dingen moeten veranderen. (onze straat begint en eindigt op de "doorgaande weg" hier). Tjonge, wat kunnen ze daar lang over doorpraten. Iedere keer een stilte, alsof iedereen heel hard aan het nadenken is, en dan wordt er weer iets aangekaart. Wij konden natuurlijk lang niet alles verstaan, maar konden het aardig begrijpen. Uiteindelijk is er uitgekomen dat iedereen die z`n bomen over de weg heeft hangen het tot 4 en halve meter moet snoeien, en de bosjes moet bijknippen, en alles voor 1 oktober. De gaten in de weg blijven tot volgend voorjaar zitten, omdat het voor de winter niet handig in om met nieuw gruis op de weg de weg te moeten schuiven als er sneeuw ligt. En dat er sneeuw geschoven gaat worden als er meer dan 10 cm sneeuw ligt. Nou, ben benieuwd. Al met al waren we om kwart voor 6 weer thuis. Bijna 3 uur over vergaderd, en dat met 7 huizen in een straat van 900 meter rond. Maar goed, iedereen moet hard aan het werk om z`n bomen te snoeien enzovoorts.
















Dit is het huis van Mikael en Hege. De foto is genomen vanuit ons keukenraam.

Daarna hebben we nog lekker in de tuin gezeten, want we hebben een lekker weekend achter de rug.
Zondag zijn we naar de kerk geweest. Die is in Arvika, dus 30 km rijden. Maar de kerk begint hier pas om 11.00 uur, dus kunnen we alsnog rustig aan doen. Het was heel leuk daar, en we hebben mensen ontmoet, die zoals zo goed als alle Zweden, heel aardig waren. Toen de kerk afgelopen was, hebben we daar nog koffie gedronken. Dat is koffie, met een heleboel heerlijke koekjes en cakejes, waar je zo veel van moet pakken als je maar wilt. De eerste keer dat wij bij mensen gingen koffie drinken, kwam er een grote taart op tafel, met nog een heleboel brownie-achtige koek en we moesten zelf afsnijden. Dat was vervelend, want je wil niet te veel pakken maar ook niet te weinig. Maar we moesten gewoon de hele tijd door pakken. Dat doen ze zelf ook. Niet 1 of 2 koejes, maar veel meer. Dat was even wennen. Zo ging het koffie drinken in de kerk dus ook. Schalen met lekkere koekjes. Heerlijk. En Iedereen pakt ook. Geen mensen erbij die niet pakken omdat ze op dieet zijn. En dik zijn ze niet hoor! Je krijgt veel beweging hier.
`s Middags zijn we naar huis gegaan en hebben lekker in de tuin gezeten. Om 16.00 hebben we de bbq aan gedaan en hebben toen lekker ge bbqt.
















Maandagochtend is Gerlof, zoals gewoonlijk, weer naar z`n werk gegaan. Maar nu voor het eerst samen met een collega, die vlak bij ons woont. Toen ze ongeveer 5 km op weg waren, moest Gerlof voluit remmen omdat er een eland de weg op liep. Een heel groot beest, met gewei, en er stond ook nog een eland in de berm, te wachten om over te steken. Dat was wel even schrikken! Helaas had Gerlof geen fototoestel bij zich, en z1n collega had wel 1 in haar telefoon, maar wist niet hoe het werkte, helaas. Maar dat is wel even schrikken hoor! Zo`n groot dier wil je liever niet aanrijden met 90 km per uur, want dan is het de vraag of je het wel kunt na vertellen. In Zweden worden er toch nog 12-15 elanden per dag aangereden. Maar goed, dit is goed gegaan gelukkig!

Floor is met een vriendinnetje van school meegeweest. Die mensen hebben 15 paarden, en overal staan opels en fords in de wei! Maar ze heeft een geweldige middag gehad. Ze heeft ook nog paard gereden, en met het paard gesprongen! Nou ja zeg, dat ze het durft. Maar ze vond het prachtig!

-22 augustus 2008

Het is nu al weer vrijdag. Alweer de laatste dag van de week. Iedereen is al weer weg. Gerlof gaat om 06.40 weg, Wouter gaat om 07.00 uur met de bus naar school en om half 8 loop ik met de meisjes mee naar de straat waar zij worden opgepikt door se schoolbus. De meisjes nemen de fiets mee, en ik loop. Ze kunnen de fiets bij Gerlof`s collega zetten, die recht tegenover de straat woont waar de kinderen moeten instappen. Als de bus weg is loop ik weer naar huis. Ongeveer een kwartier lopen.














Wouter kwam op school ook iemand tegen, Dirk, uit Duitsland, die dicht bij ons woont. Die jongen is 15 jaar, en ze kunnen erg goed met elkaar opschieten. Heeft Wouter ook iemand om mee naar Arvika te gaan want de rit duurt al gauw 40-45 minuten. Er zit ook nog een meisje bij Wouter in de klas die hier woont. Bente heet ze en ze komt uit Denemarken.

Floor was vandaag om 13.05 vrij, en was al om 13.30 thuis. Lieselotte was pas om 14.15 vrij en om 14.45 thuis. Om de week is Floor zo vroeg vrij. Lekker voor haar.

Om 16.00 kwamen Gote en Lisbet Floor en Lieselotte halen om mee te gaan vissen. Het was nu mooi weer, dus kon het nu doorgaan. Ze hebben een vakantiehuisje aan de Älgsjon, een prachtig meer. Daar hebben ze een bootje bij liggen, en dan gaan ze het meer op om te vissen. Het is echt prachtig daar!!
Om 18.00 uur zijn Gerlof, Wouter en ik daar ook naartoe gereden. Heerlijk zitten wachten op de steiger voor hun huisje, lekker in de zon. Alsof je met vakantie bent.

















Prachtig hè?!! Toen we daar een half uur gezeten hadden, kwamen ze er aan gevaren. Ze wisten niet dat we zouden komen, en dat vonden ze wel heel erg leuk!














Floor had 2 visjes gevangen. Lieselotte geen, maar ze hebben het wel heel erg leuk gehad. Toen ze uitgestapt waren, mochten Wouter en Floor nog even met z`n tweeën vissen. Ze hadden er niet bij nagedacht dat ze ook wel eens een visje zouden kunnen vangen, en ja hoor, Floor had beet. Niemand in de buurt dan Wouter die even kon helpen om het visje van de haak te halen. Dan maar zelf. Eigenlijk vonden ze het allebei erg zielig voor het visje, maar ja, hij moest van het haakje. Nou, Floor het visje vasthouden en Wouter heeft het visje bevrijdt van het haakje. Toen het haakje er uit was heeft Floor het visje gauw weer in het water gegooid. Nou, ze gaan dus nooit weer met z`n tweeën vissen :)























Dit is in het huisje van Gote en Lisbet. Hij heeft het huisje helemaal zelf gemaakt, van het bomen kappen, tot het plaatsen in het bos. Aan het plafond hangt een stok met echte zelfgemaakte knäckebrod!

-21 augustus 2008

Naar school!!!!

Dat was nog eens spannend. Tot op de dag dat de scholen begonnen, wisten we niet naar welke school Floor zou gaan en in welke klas Wouter zou komen. Eerst zouden Floor en Lieselotte naar Glava gaan, maar wij dachten de hele tijd dat Floor daar veel te groot voor zou zijn. Ze zou dan in een klas lager komen omdat ze de taal niet spreekt, en dat zagen we niet echt zitten, omdat ze zo groot is. Wouter zou in de 7e groep komen omdat hij de taal ook nog niet goed genoeg beheerst, maar omdat Wouter in Nederland naar 3 HAVO zou gaan, dachten wij dat het veel te simpel voor hem zou worden in de 7e groep.














kyrkebyskolan, school van Wouter

Nederland ligt voor met leren omdat ze hier pas met 6 jaar naar school gaan, er is geen niveau verschil in de klas, dus het is makkelijker, en hij zou een klas terug gezet worden, met kinderen van 13 jaar terwijl hij in mei 15 wordt. Wat een dilemma. Woensdag 20 augustus moesten ze voor het eerst naar school, en maandag 18 augustus hadden we voor het eerst contact met de school. Uiteindelijk is het woensdagochtend goed gekomen, Wouter zit in de 7e groep, en ze gaan tegen kerst kijken of hij een groep hoger kan, hij heeft alles wat de rest van de klas nieuw krijgt, al 2 jaar gehad op HAVO niveau. En misschien kan hij na de zomervakantie naar de 9e groep ipv de 8e. Zodra hij de taal goed spreekt is het goed. Hij heeft 4 x per week Zweedse les op school.













Floor is uiteindelijk naar de 6e groep in Glava gegaan, ook om de taal, en Lieselotte zit in de 5e groep. Ze krijgen volgens mij 1 x per week echt Zweedse les op school en de rest pakken ze in de klas op.

De eerste dag naar school was ontzettend spannend. We hebben eerst de meisjes naar Glava gebracht. Toen we op school stonden te wachten, keken alle kinderen naar ze. Vreselijk vonden ze dat, en zenuwachtig dat ze (en ik) waren. Toen de bel ging is Gerlof met Floor meegegaan, en ik met Lieselotte. We konden bij ze in de klas gaan zitten. Was heel leuk. Ze werden voorgesteld en het was gelijk wel goed. We hebben een half uur bij ze in de klas gezeten, en meosten toen weg, omdat we om 10 uur in Arvika moesten zijn met Wouter. Hij werd naar z`n klas gebracht en was toen ook vreselijk zenuwachtig. Gerlof en ik moesten de rest van de dag in spanning afwachten hoe ze het vonden op school. Heel spannend.











Glavaskolan, school van Floor en Lieselotte




Om 15.15 konden we Wouter weer ophalen uit Arvika. Hij was net zo enthousiast als Floor en Lieselotte. De kinderen uit zijn klas zijn inderdaad jonger dan hij, maar dat maakt hem niet uit. Het zijn hele aardige kinderen. Er zitten nog een paar in zijn klas uit andere landen. Die zijn er wel al wat langer, maar weten wel hoe hij zich moet voelen. Wouter vertelde ook, net als de meisjes, dat als de leraar praatte, dat de leerlingen stil zijn. En ook tijdens het eten, iedereen pakte gewoon rustig z`n eten en ging zitten. De klas met de mentor bij elkaar.Als je klaar was dan mocht je nog wat pakken, of je ging naar buiten. Heel bijzonder.