Maar ja, hoe kom je zo in eens in Zweden...
Wij zijn vorig jaar voor het eerst naar Zweden geweest. Eerst een week in mei, daarna twee weken in augustus. We vonden het geweldig. Het was niet eens een mooie zomer, maar we voelden ons enorm op onze plek in Zweden. Gerlof en ik waren eigenlijk al jaren aan het denken om te emigreren, maar zaten te denken om naar Canada te gaan. Nog nooit geweest, maar de ruimte en de natuur trok ons enorm. Maar eenmaal in Zweden te zijn geweest, wisten we dat dit het land is waar we willen wonen.
Na de zomervakantie van 2007 zeiden we tegen elkaar dat we probeerden binnen 3 jaar in Zweden te gaan wonen. In oktober zijn we met een cursus Zweeds van de NTI begonnen. In januari zat ik een beetje te zoeken op internet of er wel operatieassistenten nodig waren in Zweden. Ja, je moet natuurlijk wel werk hebben. Toen heb ik op de site van Torsby kommun een advertentie gevonden van het ziekenhuis, waar een operatie assistent gezocht werd. Gerlof gebeld, en kon eind februari op sollicitatiegesprek komen. Nou, wij daar naar toe met z`n tweeën. Op 26 februari 2008 had Gerlof z`n sollicitatiegesprek. Hij was al binnen een uur terug in het hotel. Hij kon daar zo beginnen, maar had niet echt een lekker gevoel erover. Maar in ons hotel logeerde ook een chirurg die werkte in Torsby, maar ook in Arvika ziekenhuis. Hij zei dat dat een goed ziekenhuis was om te werken. Daar hadden ze nieuwe operatiekamers, met de nieuwste apparatuur. Hij heeft toen een afspraak gemaakt voor Gerlof en de volgende dag konden we daar al terecht.
Wij zijn vorig jaar voor het eerst naar Zweden geweest. Eerst een week in mei, daarna twee weken in augustus. We vonden het geweldig. Het was niet eens een mooie zomer, maar we voelden ons enorm op onze plek in Zweden. Gerlof en ik waren eigenlijk al jaren aan het denken om te emigreren, maar zaten te denken om naar Canada te gaan. Nog nooit geweest, maar de ruimte en de natuur trok ons enorm. Maar eenmaal in Zweden te zijn geweest, wisten we dat dit het land is waar we willen wonen.
Na de zomervakantie van 2007 zeiden we tegen elkaar dat we probeerden binnen 3 jaar in Zweden te gaan wonen. In oktober zijn we met een cursus Zweeds van de NTI begonnen. In januari zat ik een beetje te zoeken op internet of er wel operatieassistenten nodig waren in Zweden. Ja, je moet natuurlijk wel werk hebben. Toen heb ik op de site van Torsby kommun een advertentie gevonden van het ziekenhuis, waar een operatie assistent gezocht werd. Gerlof gebeld, en kon eind februari op sollicitatiegesprek komen. Nou, wij daar naar toe met z`n tweeën. Op 26 februari 2008 had Gerlof z`n sollicitatiegesprek. Hij was al binnen een uur terug in het hotel. Hij kon daar zo beginnen, maar had niet echt een lekker gevoel erover. Maar in ons hotel logeerde ook een chirurg die werkte in Torsby, maar ook in Arvika ziekenhuis. Hij zei dat dat een goed ziekenhuis was om te werken. Daar hadden ze nieuwe operatiekamers, met de nieuwste apparatuur. Hij heeft toen een afspraak gemaakt voor Gerlof en de volgende dag konden we daar al terecht.
Februari in Zweden...
Daar heeft hij een ontzettend leuk gesprek gehad, het hele ziekenhuis bekeken, kennis gemaakt met z`n collega`s, en twee en half uur later kwam hij ontzettend enthousiast weer buiten. Nou, de keus was niet moeilijk meer. Goed een baan had Gerlof in elk geval. Daar geen stress meer over. Begin maart waren we weer thuis.
Toen moesten we op zoek naar een huis. We dachten dat dat niet zo moeilijk zou zijn. Dat viel tegen. De prijzen van de huizen lijken heel laag, maar de makelaar wacht tot er 5, 6 kopers zijn, en dan moet je tegen elkaar opbieden. Een huis met een vraagprijs van 650.000 kronen, kan wel 1.000.000 kronen worden. Dat viel dus tegen. De hele dagen zat ik op internet te kijken naar huizen. Op een gegeven moment vonden we een heel mooi huis vlak onder Sunne. Groot huis, veel grond, een vakantiehuis erbij, wat wil je nog meer!
Wij een afspraak gemaakt met een makelaar, en daar eind april weer naartoe. Dit keer ging Wouter ook mee. De meisjes logeerden bij mijn zussen en mijn ouders. Huis bekeken, en dat zou het worden. Prachtig huis, mooie plek alleen een beetje ver rijden van Arvika, maar ja, het huis was erg mooi! Wij hadden een bod gedaan, en het leek heel goed te gaan, toto een paar dagen voor de sluiting van de biedingen er andere mensen een hoger bod hadden gedaan. Dat waren Noren. Nou, dan kun je wel stoppen hadden we al vaak gehoord, tenzij je veel geld hebt, want die bieden steeds weer over je heen. Weg droomhuis.... Maar goed, achteraf ook maar goed want anders had Gerlof in weer en wind 60 km moeten rijden naar zijn werk over een weg met veel bochten , steile hellingen enz. Achteraf goed dat we het niet hebben kunnen kopen, maar ja, het blijft een prachtig huis.
Het uitzicht vanuit het huisje dat we in mei met Wouter huurden, bij Gote en Lisbet.
Ondertussen hadden we via de mensen waar we een vakantiehuisje van huurden ook in het huis gekeken waar we nu in wonen. Maar in eerste instantie vonden we het niet echt iets. De plek was wel mooi, maar het huis was gepleisterd, en niet met mooie houten planken aan de buitenkant. Tja, en als je naar Zweden gaat, heb je dat natuurlijk in gedachten. Maar dit huis konden we kopen zonder makelaar, dus zonder Noren.
We hebben toen nog een paar andere huizen bekeken, en wisten niet goed wat we doen moesten. Toen zijn we naar huis gegaan om over het huis na te denken, en toch besloten dat we nog even verder wilden kijken. De eigenaar begreep het wel, maar wilde het huis nog wel een poosje uit de verkoop houden.
Een maand later zijn we weer naar Zweden gegaan, eind mei 2008, hebben nog een aantal huizen bekeken, maar hebben toch het huis gekocht dat we niet echt heel mooi vonden. Het huis was niet duur, en er waren geen Noren. Begin juni zijn we weer terug naar Nederland gegaan, en 23 juni hadden we ons huis in Nederland leeg, verkocht en zijn we met ons hele hebben en houwen naar Zweden vertrokken!
.JPG)
en nu maar opruimen!
